Test jouw energiebalans

Test jouw energiebalans

Start de test

Afvallen? Pak de oorzaak aan in plaats van een dieet

Leestijd 4 minuten
beweging – brain food – Coaching
Afvallen

Na een lange werkdag zat ik op de bank en mijn telefoon lichtte op. Ik zag dat er een appje binnen was gekomen van een collega. Ik opende het berichtje en daarin stond een verwijt over hetgeen wat er die dag op het werk was gebeurd. De emoties overspoelde me en ik kreeg de ene naar de andere gedachte.

Ik liep naar de koelkast en trok deze open. Ik scande de planken en de lades om te kijken wat er allemaal in lag. Binnen 10 minuten zat ik op de bank met allerlei etenswaren. Van zoet tot hartig en alles door elkaar. Even voelde het als een opluchting, want het gevoel wat ik had na dat appje wilde ik niet meer voelen. Dat gevoel van verdriet verdween, maar maakte plaats voor schaamte. Weer een emotie die je, als je dat langer hebt, niet verder helpt. Dit is de zoveelste keer waarin ik mij schaam voor mijn gedrag. Elke keer neem ik mezelf voor om te gaan afvallen. Ik ben immers dik, veels te dik. Ik durf niet eens op de weegschaal te staan of in de spiegel te kijken.

Wederom laat ik mij verleiden door het zoveelste dieet. In mijn leven zou ik een wereldreis kunnen maken van het geld wat ik heb gespendeerd aan afvallen met een dieet. Herken je deze emoties?

Ik was als klein meisje niet te dik. Wel altijd bezig met hoe ik eruitzag. Ik ging op mijn 11evoor het eerst diëten. Het had uiteraard totaal geen effect. Het resulteerde in frustratie, verdriet en rond mijn 17e was ik dan ook velen kilo’s te zwaar.

Afvallen en mijn programmeringen over eten

Ik ben opgevoed met de programmering: ‘eet je bord leeg’ en als het lastig werd m.b.t. emoties dan werd er eten aangeboden. In je emoties duiken, het voelen en over emoties praten, werd niet vaak gedaan. Mijn lieve moeder heeft NAH en ik was vaker voor haar aan het zorgen dan andersom. Niet zozeer qua eten of het bieden van een dak boven het hoofd, maar meer qua emotionele zorg.

Ik vond het lastig om dingen met haar te bespreken omdat dit haar verdriet deed. Hierdoor leerde ik vooral om mijn schouders eronder te zetten en door te gaan. Omdat je cellen al je herinneren opslaan word je op een gegeven moment ziek als je dit niet oplost. En als het heel lastig werd dan ging ik stiekem eten. Ik kan mij herinneren dat iemand anders onder mijn bed lege verpakkingen vond van de koekjes en de chocoladerepen.  Dit was een enorme voedingsbodem voor schuld en schaamte.

Later kreeg ik programmeringen erbij zoals: ‘er is altijd een reden om te eten’. Ik vermeed om echt de diepte in te duiken van de oorzaak van mijn overgewicht. De oorzaak bij mij lag ‘m in mijn jeugd. Zonder ook maar een woord verkeerd te praten over mijn ouders, is mijn jeugd onstabiel en onveilig geweest. Kleine en grote trauma’s wisselende elkaar af. Ik had geen idee hoe ik met alles om moest gaan. Ik ontwikkelde in plaats van een mechanisme als vechten, vluchten of bevriezen, het mechanisme om te pleasen. Als anderen het maar naar hun zin hadden, dan was het goed.

Dit resulteerde in hele blije mensen in mijn omgeving. Wat het met mij deed was minder belangrijk. Ik leerde vooral snel te scannen wat iedereen nodig had. Vond het vreselijk als iemand iets negatiefs tegen mij zei. Leren omgaan met feedback had ik ook niet geleerd. Uiteindelijk kreeg ik een burn-out in combinatie met een depressie en inmiddels tikte de weegschaal 115 kilo aan.

En toen ging het roer om 

Het was december 2015 en mijn man maakte zich zorgen om mij. Ik was herstellende van een burn-out en werd steeds dikker. Ik slikte inmiddels medicatie voor een hoge bloeddruk, had slaapapneu, had altijd pijn, was vermoeid en mijn zelfbeeld was gezakt tot het dieptepunt. Hij zei: “Ik vind je prachtig zoals je bent, maar ik ben bang dat als je zo doorgaat dat je over 10 jaar dood gaat.” Ik schrok van deze opmerking, maar vond hem tegelijkertijd ook zo raak. Hij gaf mij een knuffel. Ik keek hem aan in zijn ogen en zei: “Ik ga hulp zoeken.”

De afspraak met de huisarts was snel gemaakt en het woord ‘maagverkleining’ viel al snel. Ik had hier al jaren over getwijfeld maar wilde dit niet eerder. Nu was ik er klaar voor. Sinds 9 juni 2016 is mijn leven voorgoed veranderd.

Afvallen, overgewicht, transformatie

Januari 2024

Inmiddels is het bijna acht jaar geleden dat ik een gastric bypass heb gehad en kan ik vertellen dat de eerste jaren vanzelf gaan. Ik hoefde geen moeite te doen voor het afvallen en op gewicht blijven. Nu zoveel jaar later is het wel andere koek. Ik ben mij er nu heel bewust van welke triggers ervoor zorgen dat ik bijvoorbeeld meer ga eten en minder ga bewegen. Bovendien weet ik heel goed dat stress en slaapgebrek mijn grootste uitdagingen zijn om in balans te blijven.

Ik besef mij ook dat een ingreep niet in velen gevallen dé oplossing is. Door mijn trauma’s aan te kijken voelde ik mij ook weer een stuk lichter. Overgewicht en obesitas zijn immers in velen gevallen niet altijd te wijten aan teveel eten en te weinig bewegen.

Inmiddels begeleid ik al een aantal jaren mensen in hun strijd met overgewicht. En met succes. Bij mij krijg je geen lijstje met wat je wel en niet mag eten, maar ik kijk met je mee naar de oorzaak. Om vervolgens samen een plan te maken die behapbaar is. Waar jij achter staat en die ervoor zorgt dat je duurzaam afvalt.

 

Liefs,

Floor

Hulp bij afvallen